எழுத்துக்காரன் வீதி, நாவல், விமர்சனம்

லௌகீக ஞானம்(நி)

இலக்கியம் ஒற்றைக் குரலாக மாறாமல், ஓர் பரந்த வெளி நோக்கி செல்ல, ஆசிரியன் முதன்மையில் தன்னைக் கடக்க வேண்டியுள்ளது. படைப்பைக் கலையாக்க, அவன் உதிர்க்கும் பகட்டான சித்தரிப்புகளும், உருவகம், உவமம் யாவும் புறம் தரும் உண்மைக்குத் திரையாக மாறிவிடுகின்றன. புறம் எனும் நிகழ்தலின் வழி, காட்சிகளாய் நாம் அடையும் சாராம்சமே அகம். பெரும்பான்மையான எழுத்தாளர்கள் புறத்தின் குரலுக்கு முழுமையாகப் புலன் சாய்க்காமல், உள்ளத்தில் எழும் உணர்வுப் பிரவாகத்திற்கு (Stream of consciousness) புறத்தைத் தடையாகக் கொள்கின்றனர். பல… Continue reading லௌகீக ஞானம்(நி)

கவிதை

புத்தர்கள் நடப்பதில்லை – கவிதை

புத்தர்கள் நடப்பதில்லை கீழே எறும்பு உருட்டும் சீனிக்கட்டியாக நகரம் அவன் முன் வளர்ந்துக் கொண்டே போனது நகரத்தின் எந்த இயக்க விதிகளுக்கும் ஒட்டாத அவன் மனம் நகரத்துக்கு வெகுத் தொலைவிலுள்ள இக் குன்றைத் தேர்வுச் செய்தது குன்றை அடையும் முன் நகரத்திடம் சிலக் கேள்விகளைக் கேட்டான் ஊமைக்கொட்டான் போல நகரம் முழிக்கத் தானே விடைகளைத் தேட முனைந்தான் அவனிடம் யார் யாரோ இன மொழி தேசிய வாதங்களை அவரவர்க்கு உகந்தப்படி திணித்தார்கள் அல்லது துறக்கச் சொன்னார்கள் சில… Continue reading புத்தர்கள் நடப்பதில்லை – கவிதை

கவிதை

நடக்க வேண்டிய தூரம் – கவிதை

நடக்க வேண்டிய தூரம் - கவிதை இக்கணம் பிரிவு வஸீகரமாகத் தோன்றுகிறது எனக்கு வாழ்வில் நீண்ட தூரம் கைவிடாது செல்ல வேண்டும் என்றக் கனவுகளோடு தான் நானும் பலரைப் போலக் காதலித்து கைப்பிடித்து காலங்களை எதிர்ப்பார்த்திருந்தேன் ஆனால் எனக்கே வியப்பாக அமைகின்றது பிரிவின் மேல் தொடங்கியுள்ள இக்காதல் எப்படி பிரியலாம் பிரிவிற்கான சூழல் போன்றவற்றை மட்டுமே சிலக் காலங்களாக யோசித்து வருகிறேன் பல யோசனைகள் மனதுள் வந்து போய்விட்ட்ன நாங்கள் இருவரும் அதிகம் நடந்த பீச் ரோட்டில்… Continue reading நடக்க வேண்டிய தூரம் – கவிதை

கவிதை

அனைவருக்கும் ஒரு பை பாஸ் தேவைப்படுகிறது – கவிதை

அனைவருக்கும் ஒரு பை பாஸ் தேவைப்படுகிறது பழகிப் பழகி புளித்துப் போன தான் வாழும் நகரின் சாலைகளை தெருக்களை மனிதர்களை நொடியில் தொடாமல் கடக்கும் ஒரு பை பாஸ் அனைவருக்கும் தேவைப்படுகிறது   அவனுக்கும் அப்படியே   அவன் அதிகம் சஞ்சரித்தது ஆற்காட் ரோட்   மெட்ரோ ரயிலின் போக்குக்கு குழிகள் தோண்டப்பட்டு வெட்டுண்ட மரம் போல ஆற்காட்  ரோட் அனாதையாய்க்  கிடந்தது   அத்தனையும் பார்த்துவிட்டது ஆற்காட் ரோட்   ஆம்புலன்ஸை விடாமல் துரத்தி அது… Continue reading அனைவருக்கும் ஒரு பை பாஸ் தேவைப்படுகிறது – கவிதை

கதை

காதில் அமர்ந்த கிளி – பவா செல்லத்துரை

சில மாதங்களுக்கு முன், பித்து பிடித்த மாதிரி, சஞ்சய் சுப்ரமணியத்தின் தமிழ் கீர்த்தனைகளை இடைவெளியின்றி மூன்று நாட்கள் கேட்ட ஞாபகம். அத்தனை உள்ளச் சோர்விலும், உலகின் ஒலி யாவும் அடக்கி, விலக்கி, சஞ்சயின் ஒற்றை சப்தத்தை என்னால் நுகர முடிந்தது. சஞ்சய் ஒரு தேர்ந்த கதைசொல்லி. அவருக்கு தெரிந்த இசையின் மொழியில் சொல்லிக் களித்தார். சஞ்சயின் பிரதியாக பவா செல்லத்துரையை என்னால் உணர முடிகிறது. பவா கதை சொல்லிதான் என்றாலும், சஞ்சயின் இடத்தில் நின்று இசையை நிகழ்த்தக்… Continue reading காதில் அமர்ந்த கிளி – பவா செல்லத்துரை

கவிதை

இரவின் கரப்பான்கள் – கவிதை

இரவின் கரப்பான்கள் கவிஞன் வாழும் காலங்களில் அவன் கவிதைகளில் அவன் வாழ்க்கையில் எதை எதையோ தேடி அவன் சொல்லை நிசப்தித்து தோல்வியில் விரக்தியில் அவனை உடைத்தெறிகிறோம்   உண்மையில் இறந்தப் பின்னே கவிஞன் நம்முடன் பேசத் தொடங்குகிறான் அந்தரங்கமாக   அவன் வாக்கால் நாம் முடிந்த வரை நிசப்தித்த சொற்களெல்லாம் முகத்தில் விட்டெறிகிறான்   அப்படி தான் நான் சமீபத்தில் படித்த அவன் எழுதிய ''இரவின் கரப்பான்கள்'' என்னும் கவிதை   இரவுக்கென்றே சில மனிதர்கள் இவர்கள்… Continue reading இரவின் கரப்பான்கள் – கவிதை

கவிதை

நிலம் சேரா இறகுகள் – கவிதை

பறவைகள் அலுப்புடன் பறக்கின்றன நிலங்களில் கூடுகள் அற்று மனிதன் அலுப்புடன் திரிகிறான் வானில் சஞ்சரிக்க இறகுகள் அற்று தூதாய் விழுந்த பறவையின் இறகை தூதாய் சென்ற மனிதனின் பார்வை வானில் அப்படியே ஒட்டச் செய்தது மெல்லிய இறகு நிலம் சேரா அவலத்தை உபயோகமற்ற தேவர்கள் கண்ணனிடம் முறையிடக் கிளம்பினார்கள் மாலைப் பனியில் நீர் தெளித்த துளசிக் காட்டின் நிழலில் கன்றின் குளிர்ந்த முதுகில் சாய்ந்திருந்த கண்ணன் நிதானமாக வந்திருந்த தேவர்களின் பக்கம் திரும்பினான் சேதி கேட்டகண்ணன் கம்சப்… Continue reading நிலம் சேரா இறகுகள் – கவிதை

ஒற்றைக்கால் கலி, கவிதை

இயர்போன் ஒலிகள் – ஒற்றைக் கால் கலி 9

இயர்போன் ஒலிகள் - ஒற்றைக் கால் கலி 9 ஒன்றை ஒன்று தழுவி உதைத்து காதின் குட்டிக் குழியில் குருளைகள் அலமருவது போல் இயர்போனில் எனக்கான ஒலிகள் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தன   இயர்போனை  கழற்றினேன்   காபி தோட்டத்தின் நெடி எப்பொழுதும் போலவே காலைப் பொழுதை வரவேற்றது   கேட் வாசலில் கந்தசாமி துயில் களையாமல் சலாம் போட்டான்   காபி தோட்டங்கள் 1860ல் சீமைக் காரனிடமிருந்து தாத்தன் பெற்றது   என் கொழுத்த வாழ்க்கையில் காதல்,… Continue reading இயர்போன் ஒலிகள் – ஒற்றைக் கால் கலி 9