ஒற்றைக்கால் கலி, கவிதை

ஒற்றைக் கால் கலி – 2

ஒற்றைக் கால் கலி - 2 கலியோடு உடன்பட்டு விட்டான் தர்மன் முன்பு போல் தூற்றலோ பெருமூச்சுகளோ இல்லை   தர்மனால் கலியோடு இன்று சாவகாசமாக அமர முடியும் அதன் தோள்களில் படிந்தமண்ணைத் தன் கைகள் கொண்டு தட்டி விட முடியும்   ஏதோ விரக்தியில் தன் மேல் கோபம் கொண்ட நண்பன் போலவே தர்மன் பதற்றமின்றி கலியைக் காண்கிறான்   கலி அமரும் இடங்களோ விசித்திரமானது எக்ஸ்பிரஸ் நில்லாத இரயில் நிலைய பிளாட்பாரம் அதன் கடைக்… Continue reading ஒற்றைக் கால் கலி – 2

இசை

ஹார்மனி – ஏ.ஆர். ரஹ்மான்

இன்றைய நவீன ரசிகன், கலைகளுக்கு நோக்கங்களை திணித்து விடுகிறான். எழுத்தை எடுத்து கொண்டால், நிகழ் காலத்தை, யதார்த்தத்தைத் துல்லியமாக எழுதியே ஆக வேண்டும். அரசியல் பேசியே ஆக வேண்டும். இசையென்றால், சிறு வட்டம் கடந்து, அனைவருக்கும் போய் சேர வேண்டும். மொழியைக் கடக்க வேண்டும். இப்படி அடுக்கடுக்கான சோஷியலிஸ சித்தாந்தங்கள். நம் சமூகம், சித்தாந்தங்கள் பேசி, ‘கருத்து’ என்ற அளவில் நுண் உணர்வை தொலைத்து, பெரும்பாலும் நம்பிக்கையற்ற ஊக்கமற்ற சமூதாயமாக எதிலும் தொடர்பில்லாததாக  இயங்கி வருகிறது.   மந்தமாக எங்கெங்கோ வாசகங்களைப் பொறுக்கி, … Continue reading ஹார்மனி – ஏ.ஆர். ரஹ்மான்

கவிதை

கவி யானை – மனுஷ்யபுத்திரன்

"மனுஷ்யபுத்திரனின் கவிதையை வாசிப்பது எளிதானதில்லை. சொற்கள் கையில் எடுக்கமுடியாத பாதரசம் போல ஒடுகின்றன. மீறி கையில் ஏந்திவிட்டால் அதன் கனம் தாள முடியாததாகிவிடுகிறது."        - எஸ்.ராமகிருஷ்ணன், எழுத்தாளர். சென்னை ராயப்பேட்டை YMCA மைதானத்தில் நடைப்பெற்று வரும் புத்தக கண்காட்சிக்கு நேற்று சென்றிருந்தேன். நூல் பதிப்பகத்தார் நடத்துவது. சாரு நிவேதிதா தினமும் எழுதி வருவது போல, தாவரங்கள், பறவைகள் என இயற்கையின் மிச்ச சிருஷ்டிகளை ஆவலோடு நெருங்கத் தொடங்கியுள்ளேன். விதி விலக்காக, நாய்களை மட்டும்… Continue reading கவி யானை – மனுஷ்யபுத்திரன்

ஒற்றைக்கால் கலி, கவிதை

ஒற்றைக் கால் கலி – 1

இருளில் கால் துண்டித்த ஒற்றைக் கால் பசுவாக அனாதையாய் கண்ணில் நீர் சுர நிற்கிறான் தர்மன்   தெறித்த இரத்தத் துளிகள் இருளில் மின்னும் தாரைப் போல அவன் சுற்றிய திக்கெங்கும் சாட்சியாய்   தர்மனும் சாதாரணன் தான் ஏனோ, நாம் அனாயாசமாய்க் கடந்த சொற்களை ஆப்தமாய், தியானித்து பிதற்றியிருப்பான்   பெரும்பாலும் அர்த்தமற்ற வாழ்ந்தொடிந்தோர்களின் தத்துவங்களை மறு வாழ்வு தந்தே தீருவேன் என உச்சிக் கொம்பில் நின்றிருப்பான்   ஏதோ ஒரு பொழுதில் அறத்தின் தேவையை… Continue reading ஒற்றைக் கால் கலி – 1

நாவல்

ஏறிய பித்தினோடு…

அர்ஜுனின் பூர்விகம் திருபெரும்புதூர். தந்தை அனிருத்தனுடன், பெரும்புதூரில் உள்ள தன் தாத்தன் வீட்டிற்கு ஆதிரை நட்சத்திரம் தோறும், மாதம் ஒரு முறையாவது சென்று வருவது வழக்கம். ஆதிரை ராமானுஜரின் திருநட்சத்திரம். பெரும்புதூரில் பட்சி தாத்தா மிகப் பிரசித்தம். கோவிலடி மேற்கு வீதியில் வீடு. தேசிகர் பிரபந்தங்கள், வைகானசம், ஶ்ரீபாஷ்யம் என கரை கண்டவர். தினம் பன்னிரு நாமங்களை மேனியில் இட்டு, பெருமானே தமக்கு காப்பு என வாழ்பவர். அர்ஜுனுக்கு பட்சி தாத்தா பேருக்கு ஏற்றார் போல் கருடானாகத்… Continue reading ஏறிய பித்தினோடு…

எழுத்துக்காரன் வீதி, நாவல், விமர்சனம்

ஓலையில் வேய்ந்த சொற்கள்

எழுத்தை அனுகுவதில் இரு பிரிவு உண்டு. களம், கதை, நடை என புற சித்தரிப்புகளில் ஆழ்ந்து களிப்பது ஒன்று. புறம் சார்ந்த வாசிப்பு நிச்சயம் ஒதுக்கக் கூடியதல்ல. ஆனால் புறம் எழுத்தாளன் வாசகனை படைப்பில் ஆழச் செய்யும் கருவி மட்டுமே. ‘காண்பித்தல்’ எனும் அளவில் புறத்தைக் கொள்ளலாம். இப்படி எடுத்து கொள்ளலாம். தட்டையான நடையும், சோர்வான மாந்தர்களும் கொண்ட மெய் தரிசனம் காட்டும் நாவல்களை,  சிறுகதையை நம்மிடம் தந்தால் (பேஜ் டர்னர் அல்லாத) எத்தனை பேர் படிக்கக்… Continue reading ஓலையில் வேய்ந்த சொற்கள்

கவிதை

Danse Russe – வில்லியம் கார்லோஸ் வில்லியம்ஸ்

தனிமை, ஆனந்த சித்தரிப்பாய்!! பன்மை சுகம் தான். ஒருமை அதைவிட இனிமையானது. எந்த உச்ச கணத்திலும் எஞ்சுவது என்னவோ 'நான்' என்ற பிரக்ஞை தானே! இதில் ஒளிவெதற்கு??   If I, when my wife is sleeping and the baby and Kathleen are sleeping and the sun is a flame-white disc in silken mists above shining trees If I in my north room dance naked,… Continue reading Danse Russe – வில்லியம் கார்லோஸ் வில்லியம்ஸ்