எழுத்துக்காரன் வீதி, நாவல், விமர்சனம்

லௌகீக ஞானம்(நி)

இலக்கியம் ஒற்றைக் குரலாக மாறாமல், ஓர் பரந்த வெளி நோக்கி செல்ல, ஆசிரியன் முதன்மையில் தன்னைக் கடக்க வேண்டியுள்ளது. படைப்பைக் கலையாக்க, அவன் உதிர்க்கும் பகட்டான சித்தரிப்புகளும், உருவகம், உவமம் யாவும் புறம் தரும் உண்மைக்குத் திரையாக மாறிவிடுகின்றன. புறம் எனும் நிகழ்தலின் வழி, காட்சிகளாய் நாம் அடையும் சாராம்சமே அகம். பெரும்பான்மையான எழுத்தாளர்கள் புறத்தின் குரலுக்கு முழுமையாகப் புலன் சாய்க்காமல், உள்ளத்தில் எழும் உணர்வுப் பிரவாகத்திற்கு (Stream of consciousness) புறத்தைத் தடையாகக் கொள்கின்றனர். பல… Continue reading லௌகீக ஞானம்(நி)

கவிதை

என் மேல் கல்லெறிந்தார்கள்

என் மேல் கல் எறிந்தார்கள் கற்கள் வீடாகின என இழி கவி பேச மாட்டேன் முக சதைக் கிழிந்து, உதடு பிதுங்கி, நாதியற்று நின்றேன், ரத்தம் சொட்டப் பல நாள்.   மண்ணாகக் கிட, பொறுத்தல் கடவும் என்றனர் மண் அம்மையல்லோ … புல்லில் தொடங்கி, வான் ஏறும் பட்சி வரை முலை உண்ட சிசு அல்லோ மண்ணாகக் கிடந்தேன் ஏனோ அப் பொறுத்தலை பொறுத்தல் சுகமாய் இல்லை அவள் முலை மிதித்து நகர்ந்தேன்   வானாய்… Continue reading என் மேல் கல்லெறிந்தார்கள்

நாவல்

பாடுவான் நகரம் 

பாடுவான் நகரம்  அரங்கமாநகர் விழித்தது. காகங்கள் மொட்டை கோபுரத்தில் அமர்ந்து, விடியலைக் கரைந்தழைத்தன. காவிரி, குடையாக நின்றத் தென்னைகளைத் தழுவி நகர்ந்தாள். நகர் காணும் விடியலை வடபத்ரர் இன்றும் ஏற்றார். இரவின் பனி, நகர் முழுதும் ஓர் அங்கதக் குளிரைப் போர்த்தி நின்றது. அம்மா மண்டபம் நுழைந்த வடபத்ரர், கூர் மூக்கில் நின்றக் கண்ணாடித் திரையின் வழியே, சுழித்தோடும் காவிரியைக் கண்டார். காவிரி அவர் அளவில் கோதையே. கண் எட்டும் தொலைவில், நதியின் மடியில் வேளாளர் நட்ட… Continue reading பாடுவான் நகரம்