கவிதை

மாய அறை – கவிதை

மாய அறை பிரம்மாண்டமாய் பறந்து விரிந்த மாய அறையில் என் வாழ்க்கை   சுவரில்லா வீட்டில் ஆகாய வேனியாகத் தொங்கும் பளிங்கு ஜன்னல்களின் வழி ஏதேதோ விசித்திரக் காட்சிகளைக் என் கண் கடந்து போகிறது   வெயில் பட்டு சுடு மண்ணில் வேகும் புழுப் போல அறையின் மாயைகளால் நெளிகிறேன் நான்   இந்த கணம் என் நிழல்  கடந்து அறைக்குள் சொந்தம் கொண்டாட ஒன்றும் இல்லை   என் அறை உரிமையாளன் அற்ற வீட்டின் ஒரு… Continue reading மாய அறை – கவிதை

கவிதை

ஞானத்தின் இருக்கையில் அமர்ந்திருப்பாள் – கவிதை

ஞானத்தின் இருக்கையில் அமர்ந்திருப்பாள் குளிர்த் தாமரைகள் கைகளில் ஏந்தியவளாய் பனிச் சந்திரனின் ஒளி அவள் மேனிப்பட களிப்பினில் தன்னுள் சிரித்துக் கொள்வாள் கரு ரத்ன வண்ணம் அவள் மேனியதாய் உண்டத் தேனின் ஈரத்தில் நா சுழிப்பாள் மாலை ஏகாந்தத்தில் நல் வீணை மீட்டி கண்கள் அரை சோரப் பாட்டிசைப்பாள் மத யானைகள் மனதில் மோதி ஆட பஞ்சுக் கால்களைத் தாமரையில் பொதித்தமர்வாள் அசைவின் நுணுக்கெல்லாம் அழகு தோய்ந்தும் மித பாஷிக் கிளிப் போல் பேச வருவாள் அசுத்தம்… Continue reading ஞானத்தின் இருக்கையில் அமர்ந்திருப்பாள் – கவிதை

கட்டுரை, கவிதை

வள்ளி மணாளன் – கட்டுரை

எட்டுத்தொகை நூல்களுள் ஒன்றான பரிபாடல் அகம் சார்ந்தப் பாடல்களைத் தன்னுள் கொண்டது . 13 புலவர்களால் பாடப்பட்டது பரிபாடல். தெய்வங்களைக் கருப் பொருளாகக் கொண்ட அகப் பாடல்கள் பரிபாடலில் காணப்படுகின்றன. பாடியவர்: குன்றம் பூதனார் பண்: பாலை யாழ் இரு நிலம் துளங்காமை வட வயின் நிவந்து ஓங்கி அரு நிலை உயர் தெய்வத்து அணங்கு சால் தலைகாக்கும் உருமுச் சூழ் சேண் சிமை உயர்ந்தவர் உடம்பட எரி மலர்த் தாமரை இறை வீழ்த்த பெரு வாரி… Continue reading வள்ளி மணாளன் – கட்டுரை

கவிதை

நீருக்கென்று ஒரு நிலம் இல்லை – கவிதை

நீருக்கென்று ஒரு நிலம் இல்லை நீர் குட்டையில் துஞ்சும் அருவியில் ஆடும் தேவ கந்தர்விப் போல வானில் மறைமுகமாய் சஞ்சரிக்கும்   பச்சை செழிப்புக்கு மனிசர் கைக்காட்ட தன்னைக் குற்றம் சொல்வாரோ என கடன் பட்டு‌ நிற்கும்   நிலத்தைக் கண் கொட்டாமல் காதலித்தும் வெறுப்பு தான் மிஞ்சும் தனக்கென்று நிலமில்லாமல் அனாதையாய் ஓடும்   ஓரிடத்தில் நின்றால் போதும் நீருக்கு பதைபதைப்பை வாளியில் அதன் சலனத்தில் காணலாம்   கடலாகி அஸ்திகளைப் புனிதமாக்கும் மழித்த பிக்குனிப்… Continue reading நீருக்கென்று ஒரு நிலம் இல்லை – கவிதை

கவிதை

ரிஷிகேஷ் – கவிதை

ரிஷிகேஷ் நிசியில் கங்கை கண்ணில் படாதப் பொழுதில் தான் ரிஷிகேஷை நான் முதன் முதலில் அடைந்தேன் பதைத்துக் கொண்டு நடுங்கும் குளிரில் வழியில் கிடைத்த ஆட்டோ ஒன்றில் ஏறினேன் யாமத்தில் துருப்பிடித்த ஆட்டோவின் இருக்கையில் பைரவனின் தோற்றம் கொண்ட இளைஞன் அமர்ந்திருந்தான் அவன் கண்கள் என்னைப் பார்த்த முதல் கணம் நெருடத் தொடங்கி விட்டன அவன் அசைவுகள் கொண்டு என்னிடம் எதையோப் பேச விழைகிறான் என்பதை உணர்ந்து கொண்டேன் ஆட்டோக்காரனிடம் தங்குவதற்கான ஹோட்டல் குறித்து வினாவும் பொழுது,… Continue reading ரிஷிகேஷ் – கவிதை

கவிதை

புத்தர்கள் நடப்பதில்லை – கவிதை

புத்தர்கள் நடப்பதில்லை கீழே எறும்பு உருட்டும் சீனிக்கட்டியாக நகரம் அவன் முன் வளர்ந்துக் கொண்டே போனது நகரத்தின் எந்த இயக்க விதிகளுக்கும் ஒட்டாத அவன் மனம் நகரத்துக்கு வெகுத் தொலைவிலுள்ள இக் குன்றைத் தேர்வுச் செய்தது குன்றை அடையும் முன் நகரத்திடம் சிலக் கேள்விகளைக் கேட்டான் ஊமைக்கொட்டான் போல நகரம் முழிக்கத் தானே விடைகளைத் தேட முனைந்தான் அவனிடம் யார் யாரோ இன மொழி தேசிய வாதங்களை அவரவர்க்கு உகந்தப்படி திணித்தார்கள் அல்லது துறக்கச் சொன்னார்கள் சில… Continue reading புத்தர்கள் நடப்பதில்லை – கவிதை

கவிதை

நடக்க வேண்டிய தூரம் – கவிதை

நடக்க வேண்டிய தூரம் - கவிதை இக்கணம் பிரிவு வஸீகரமாகத் தோன்றுகிறது எனக்கு வாழ்வில் நீண்ட தூரம் கைவிடாது செல்ல வேண்டும் என்றக் கனவுகளோடு தான் நானும் பலரைப் போலக் காதலித்து கைப்பிடித்து காலங்களை எதிர்ப்பார்த்திருந்தேன் ஆனால் எனக்கே வியப்பாக அமைகின்றது பிரிவின் மேல் தொடங்கியுள்ள இக்காதல் எப்படி பிரியலாம் பிரிவிற்கான சூழல் போன்றவற்றை மட்டுமே சிலக் காலங்களாக யோசித்து வருகிறேன் பல யோசனைகள் மனதுள் வந்து போய்விட்ட்ன நாங்கள் இருவரும் அதிகம் நடந்த பீச் ரோட்டில்… Continue reading நடக்க வேண்டிய தூரம் – கவிதை

கவிதை

அனைவருக்கும் ஒரு பை பாஸ் தேவைப்படுகிறது – கவிதை

அனைவருக்கும் ஒரு பை பாஸ் தேவைப்படுகிறது பழகிப் பழகி புளித்துப் போன தான் வாழும் நகரின் சாலைகளை தெருக்களை மனிதர்களை நொடியில் தொடாமல் கடக்கும் ஒரு பை பாஸ் அனைவருக்கும் தேவைப்படுகிறது   அவனுக்கும் அப்படியே   அவன் அதிகம் சஞ்சரித்தது ஆற்காட் ரோட்   மெட்ரோ ரயிலின் போக்குக்கு குழிகள் தோண்டப்பட்டு வெட்டுண்ட மரம் போல ஆற்காட்  ரோட் அனாதையாய்க்  கிடந்தது   அத்தனையும் பார்த்துவிட்டது ஆற்காட் ரோட்   ஆம்புலன்ஸை விடாமல் துரத்தி அது… Continue reading அனைவருக்கும் ஒரு பை பாஸ் தேவைப்படுகிறது – கவிதை

கதை

காதில் அமர்ந்த கிளி – பவா செல்லத்துரை

சில மாதங்களுக்கு முன், பித்து பிடித்த மாதிரி, சஞ்சய் சுப்ரமணியத்தின் தமிழ் கீர்த்தனைகளை இடைவெளியின்றி மூன்று நாட்கள் கேட்ட ஞாபகம். அத்தனை உள்ளச் சோர்விலும், உலகின் ஒலி யாவும் அடக்கி, விலக்கி, சஞ்சயின் ஒற்றை சப்தத்தை என்னால் நுகர முடிந்தது. சஞ்சய் ஒரு தேர்ந்த கதைசொல்லி. அவருக்கு தெரிந்த இசையின் மொழியில் சொல்லிக் களித்தார். சஞ்சயின் பிரதியாக பவா செல்லத்துரையை என்னால் உணர முடிகிறது. பவா கதை சொல்லிதான் என்றாலும், சஞ்சயின் இடத்தில் நின்று இசையை நிகழ்த்தக்… Continue reading காதில் அமர்ந்த கிளி – பவா செல்லத்துரை

கவிதை

இரவின் கரப்பான்கள் – கவிதை

இரவின் கரப்பான்கள் கவிஞன் வாழும் காலங்களில் அவன் கவிதைகளில் அவன் வாழ்க்கையில் எதை எதையோ தேடி அவன் சொல்லை நிசப்தித்து தோல்வியில் விரக்தியில் அவனை உடைத்தெறிகிறோம்   உண்மையில் இறந்தப் பின்னே கவிஞன் நம்முடன் பேசத் தொடங்குகிறான் அந்தரங்கமாக   அவன் வாக்கால் நாம் முடிந்த வரை நிசப்தித்த சொற்களெல்லாம் முகத்தில் விட்டெறிகிறான்   அப்படி தான் நான் சமீபத்தில் படித்த அவன் எழுதிய ''இரவின் கரப்பான்கள்'' என்னும் கவிதை   இரவுக்கென்றே சில மனிதர்கள் இவர்கள்… Continue reading இரவின் கரப்பான்கள் – கவிதை