எழுத்துக்காரன் வீதி, நாவல்

எளியவரின் இடக்கை

எளியவரின் இடக்கை இலக்கியம் ‘காலம்’ என்கிற அளவைக் கொண்டு, காலமற்ற ஓர் இலக்கை அடைகிறது. இக்கருத்தை திண்மையோடு ஏற்று எழுதப்பட்ட வரலாற்றுப் புனைவுகள் இன்று தமிழில் வேறு எந்த இந்திய மொழியிலும் இல்லாத வகையில் மிகுதியாகக் கிடைக்கின்றன. வரலாற்றுப் புனைவுகளின் வழி நாம் அடைவதென்ன? வரலாற்றைப் பிரதி எடுப்பதே இலக்கியத்தின் நோக்கமா? வரலாறு தரும் இடைவெளிகளேப் புனைவின் களமாக மாறி விடுகின்றன. வரலாறு சப்த மயமானது. ஒலிப்பெருக்கிப் போல ஓயாதுப் பேசிக்கொண்டே இருக்கக் கூடியது. புனைவு சப்தமற்றது.… Continue reading எளியவரின் இடக்கை

நாவல், வையம் அளந்தான்

வையம் அளந்தான் – அத்தியாயம் 3

ஸ்டூடியோ டீரீம்ஸ் - ii வைத்தியநாத அய்யர், கம்போசிங் ரூம் புகைப்படம் ஒன்றில் கைத் தடியுடன் சுகாசனத்தில் அம்ர்ந்திருந்தார். அறுபதைத் தொட்ட தேவராஜனுக்கு,  குட்டையான உருவம். அங்கிங்கு வெளுத்த தாடி. நீண்டு வளராத தலை மயிர். பெரும்பாலும் வெண்நிற குர்த்தாவும் வேட்டியும் தான். கழுத்தில் ஸ்படிக மாலை.  கம்போஸிங் நாள் தோறும் காலை ஏழு மணிக்கு தவராமல் நிகழ்த்தப் படும் சடங்காக மாறி விட்டது. ஒரு வித இளக்காரத்துடன் கதை கர்த்தாக்களை அனுகுவான். நாலு மெட்டுக்கள் கேட்காமல் விழும். … Continue reading வையம் அளந்தான் – அத்தியாயம் 3

நாவல், வையம் அளந்தான்

வையம் அளந்தான் – அத்தியாயம் 2

ஸ்டூடியோ டிரீம்ஸ் தேவராஜ் இன்று தமிழ் திரை இசையில் உச்ச நட்சத்திரம். கருப்பு வெள்ளை காலம் தொடங்கி, நாற்பது வருடங்கள். இருண்ட ஸ்டூடியோக்களின் ஒலிகளில் வெளிச்சத்தைக் கண்டு கொண்டான். தேவராஜ் அக்காலங்களில் பலரின் கிண்டலுக்கு ஆளாகியிருந்தான். தந்தையுடன் எல்லா இசை அமர்விலும் உடன் இருப்பான். பார்ப்பதற்கு பதினைந்து வயதுள்ளவன் போல் காட்சி அளித்தாலும், அவ்வயதிற்கான எந்த உத்வேகமும் அவனிடமில்லை. அதிகம் பேச விரும்பாத, ஒற்றைக்கால் சஞ்சாரி. அவன் தந்தை வைத்தியநாத அய்யரின் சவுண்ட் இஞ்சினியர். இசை அமைப்புகள்… Continue reading வையம் அளந்தான் – அத்தியாயம் 2

நாவல், வையம் அளந்தான்

வையம் அளந்தான் – அத்தியாயம் 1

  கதையின் நாயகன் நான். நாயகி ... புவி என்னும் நில மங்கை.  மடியில் வைத்து கொஞ்சும் வராகனாக என்னை நான் உணர்கிறேன். கால்களை என் தொடை மத்தியில் பரப்பி, அயர்ப்பின்றி ஊஞ்சலாடிக் கொண்டிருக்கிறாள் என் நாயகி. மனம் கொள்ளாத ஏகாந்தம்! என்னை மீறி மனம் எதிர் விசையில் பாய்கிறது. எவன் தலையிலாவது மிதித்து, எங்கும் பரவி அர்த்தமற்றுக் கிடக்கும் அண்ட கோடிகளை கனுக் காலில் அழுத்தி  நிற்க வேண்டும். வையத்தை அளந்தவனாக, மூ உலகையும் கடந்து… Continue reading வையம் அளந்தான் – அத்தியாயம் 1

நாவல்

ஏறியப் பித்தினோடு…

அர்ஜுனின் பூர்விகம் திருபெரும்புதூர். தந்தை அனிருத்தனுடன், பெரும்புதூரில் உள்ள தன் தாத்தன் வீட்டிற்கு ஆதிரை நட்சத்திரம் தோறும், மாதம் ஒரு முறையாவது சென்று வருவது வழக்கம். ஆதிரை ராமானுஜரின் திருநட்சத்திரம். பெரும்புதூரில் பட்சி தாத்தா மிகப் பிரசித்தம். கோவிலடி மேற்கு வீதியில் வீடு. தேசிகர் பிரபந்தங்கள், வைகானசம், ஶ்ரீபாஷ்யம் என கரை கண்டவர். தினம் பன்னிரு நாமங்களை மேனியில் இட்டு, பெருமானே தமக்கு காப்பு என வாழ்பவர். அர்ஜுனுக்கு பட்சி தாத்தா பேருக்கு ஏற்றார் போல் கருடானாகத்… Continue reading ஏறியப் பித்தினோடு…

எழுத்துக்காரன் வீதி, நாவல், விமர்சனம்

ஓலையில் வேய்ந்த சொற்கள்

எழுத்தை அனுகுவதில் இரு பிரிவு உண்டு. களம், கதை, நடை என புற சித்தரிப்புகளில் ஆழ்ந்து களிப்பது ஒன்று. புறம் சார்ந்த வாசிப்பு நிச்சயம் ஒதுக்கக் கூடியதல்ல. ஆனால் புறம் எழுத்தாளன் வாசகனை படைப்பில் ஆழச் செய்யும் கருவி மட்டுமே. ‘காண்பித்தல்’ எனும் அளவில் புறத்தைக் கொள்ளலாம். இப்படி எடுத்து கொள்ளலாம். தட்டையான நடையும், சோர்வான மாந்தர்களும் கொண்ட மெய் தரிசனம் காட்டும் நாவல்களை,  சிறுகதையை நம்மிடம் தந்தால் (பேஜ் டர்னர் அல்லாத) எத்தனை பேர் படிக்கக்… Continue reading ஓலையில் வேய்ந்த சொற்கள்

எழுத்துக்காரன் வீதி, கட்டுரை, நாவல், விமர்சனம்

கதை சொல்லி

இடசேவல் கிராமம் இரண்டு உன்னத ஆளுமைகளை தமிழ் இலக்கியத்திற்குத் தந்துள்ளது. ஒன்று, கி. ரா என்னும் கி. ராஜநாரயணன், மற்றொன்று கு. அழகிரிசாமி. கி. ராஜநாரயணன் இலக்கியம், கரிசல் வரலாறு, சமூகம் எனப் பன்முக ஆற்றலோடு விளங்கியவர். கிளாசிக் எனப் பொதுப்படையாகிப் போன பிரோயகத்தை, கி. ராவின் கோபல்ல கிராமம் நாவலுக்கு கம்பீரமாக முடி சூட்டலாம். “கம்மவாரு என்று பெயர் வந்ததற்கு மங்கத்தாயாரு அம்மாள் சொல்லும் காரணம் … காது வளர்ந்து வளையம் போன்ற ‘கம்ம’ என்ற… Continue reading கதை சொல்லி