நாவல், வையம் அளந்தான்

வையம் அளந்தான் – அத்தியாயம் 1

  கதையின் நாயகன் நான். நாயகி ... புவி என்னும் நில மங்கை.  மடியில் வைத்து கொஞ்சும் வராகனாக என்னை நான் உணர்கிறேன். கால்களை என் தொடை மத்தியில் பரப்பி, அயர்ப்பின்றி ஊஞ்சலாடிக் கொண்டிருக்கிறாள் என் நாயகி. மனம் கொள்ளாத ஏகாந்தம்! என்னை மீறி மனம் எதிர் விசையில் பாய்கிறது. எவன் தலையிலாவது மிதித்து, எங்கும் பரவி அர்த்தமற்றுக் கிடக்கும் அண்ட கோடிகளை கனுக் காலில் அழுத்தி  நிற்க வேண்டும். வையத்தை அளந்தவனாக, மூ உலகையும் கடந்து… Continue reading வையம் அளந்தான் – அத்தியாயம் 1

நாவல்

ஏறிய பித்தினோடு…

அர்ஜுனின் பூர்விகம் திருபெரும்புதூர். தந்தை அனிருத்தனுடன், பெரும்புதூரில் உள்ள தன் தாத்தன் வீட்டிற்கு ஆதிரை நட்சத்திரம் தோறும், மாதம் ஒரு முறையாவது சென்று வருவது வழக்கம். ஆதிரை ராமானுஜரின் திருநட்சத்திரம். பெரும்புதூரில் பட்சி தாத்தா மிகப் பிரசித்தம். கோவிலடி மேற்கு வீதியில் வீடு. தேசிகர் பிரபந்தங்கள், வைகானசம், ஶ்ரீபாஷ்யம் என கரை கண்டவர். தினம் பன்னிரு நாமங்களை மேனியில் இட்டு, பெருமானே தமக்கு காப்பு என வாழ்பவர். அர்ஜுனுக்கு பட்சி தாத்தா பேருக்கு ஏற்றார் போல் கருடானாகத்… Continue reading ஏறிய பித்தினோடு…

நாவல், விமர்சனம்

ஓலையில் வேய்ந்த சொற்கள்

எழுத்தை அனுகுவதில் இரு பிரிவு உண்டு. களம், கதை, நடை என புற சித்தரிப்புகளில் ஆழ்ந்து களிப்பது ஒன்று. புறம் சார்ந்த வாசிப்பு நிச்சயம் ஒதுக்கக் கூடியதல்ல. ஆனால் புறம் எழுத்தாளன் வாசகனை படைப்பில் ஆழச் செய்யும் கருவி மட்டுமே. ‘காண்பித்தல்’ எனும் அளவில் புறத்தைக் கொள்ளலாம். இப்படி எடுத்து கொள்ளலாம். தட்டையான நடையும், சோர்வான மாந்தர்களும் கொண்ட மெய் தரிசனம் காட்டும் நாவல்களை,  சிறுகதையை நம்மிடம் தந்தால் (பேஜ் டர்னர் அல்லாத) எத்தனை பேர் படிக்கக்… Continue reading ஓலையில் வேய்ந்த சொற்கள்

கட்டுரை, நாவல், விமர்சனம்

கதை சொல்லி

இடசேவல் கிராமம் இரண்டு உன்னத ஆளுமைகளை தமிழ் இலக்கியத்திற்குத் தந்துள்ளது. ஒன்று, கி. ரா என்னும் கி. ராஜநாரயணன், மற்றொன்று கு. அழகிரிசாமி. கி. ராஜநாரயணன் இலக்கியம், கரிசல் வரலாறு, சமூகம் எனப் பன்முக ஆற்றலோடு விளங்கியவர். கிளாசிக் எனப் பொதுப்படையாகிப் போன பிரோயகத்தை, கி. ராவின் கோபல்ல கிராமம் நாவலுக்கு கம்பீரமாக முடி சூட்டலாம். “கம்மவாரு என்று பெயர் வந்ததற்கு மங்கத்தாயாரு அம்மாள் சொல்லும் காரணம் … காது வளர்ந்து வளையம் போன்ற ‘கம்ம’ என்ற… Continue reading கதை சொல்லி

நாவல்

கிருஷ்ண பட்சி

“தென்னைகளுக்குப் பின்னால் உயர்ந்து நிற்கும் ஒற்றைப் பெருமரத்தில் - வழக்கமாக சாயங்கால வெயில் இறங்கியதும் எங்கிருந்தோ வந்து அமர்ந்திருக்கும் அந்தக் கிருஷ்ணப் பருந்து, அதைக் கூட இன்று காணவில்லை. வழக்கமாக அது அந்த மரக்கிளைகளில் வந்து அமரும் போது, உள்ளத்தில் ஒரு உணர்வு எழுவது உண்டு. தன்னை யாரோ முதுகிற்குப் பின்னால் பார்ப்பது போல.” ஆ. மாதவன் பெரும்பாலும் தன் இயல்புவாதக் கதைகளுக்கு பெயர் போனவர். குறிப்பாகத் தெருக்களின் இயங்குவியலை துல்லியமாக சித்தரித்தவர். அவர் எழுத்துக்கள் இன்று… Continue reading கிருஷ்ண பட்சி

எழுத்துக்காரன் வீதி, நாவல், விமர்சனம்

லௌகீக ஞானம்(நி)

இலக்கியம் ஒற்றைக் குரலாக மாறாமல், ஓர் பரந்த வெளி நோக்கி செல்ல, ஆசிரியன் முதன்மையில் தன்னைக் கடக்க வேண்டியுள்ளது. படைப்பைக் கலையாக்க, அவன் உதிர்க்கும் பகட்டான சித்தரிப்புகளும், உருவகம், உவமம் யாவும் புறம் தரும் உண்மைக்குத் திரையாக மாறிவிடுகின்றன. புறம் எனும் நிகழ்தலின் வழி, காட்சிகளாய் நாம் அடையும் சாராம்சமே அகம். பெரும்பான்மையான எழுத்தாளர்கள் புறத்தின் குரலுக்கு முழுமையாகப் புலன் சாய்க்காமல், உள்ளத்தில் எழும் உணர்வுப் பிரவாகத்திற்கு (Stream of consciousness) புறத்தைத் தடையாகக் கொள்கின்றனர். பல… Continue reading லௌகீக ஞானம்(நி)

நாவல்

பாடுவான் நகரம் 

பாடுவான் நகரம்  அரங்கமாநகர் விழித்தது. காகங்கள் மொட்டை கோபுரத்தில் அமர்ந்து, விடியலைக் கரைந்தழைத்தன. காவிரி, குடையாக நின்றத் தென்னைகளைத் தழுவி நகர்ந்தாள். நகர் காணும் விடியலை வடபத்ரர் இன்றும் ஏற்றார். இரவின் பனி, நகர் முழுதும் ஓர் அங்கதக் குளிரைப் போர்த்தி நின்றது. அம்மா மண்டபம் நுழைந்த வடபத்ரர், கூர் மூக்கில் நின்றக் கண்ணாடித் திரையின் வழியே, சுழித்தோடும் காவிரியைக் கண்டார். காவிரி அவர் அளவில் கோதையே. கண் எட்டும் தொலைவில், நதியின் மடியில் வேளாளர் நட்ட… Continue reading பாடுவான் நகரம்